Aktualności

Wykład otwarty o Machu Picchu w sali 401

« wróć

Wykład otwarty: 
Organizacja ruchu turystycznego w Parku Narodowym
Miguel Antonio Zamora Salas, Dyrektor Parku Narodowego Machu Picchu - Peru

 

 

Katedra Marketingu i Turystyki Społecznej Akademii Nauk wraz Kołem Naukowym Turystyki zapraszają na spotkanie z dyrektorem Parku Narodowego Machu Picchu, Miguelem Zamora Salasą. Chociaż głównym tematem będzie organizacja ruchu turystycznego w Parku Narodowym, to nie zabraknie również wielu ciekawych informacji, które mogą zainspirować Was do odwiedzenia tego najpiękniejszego, a zarazem najbardziej tajemniczego miasta świata, położonego w otulinie Peruwiańskiego Parku Narodowego.

 

24 lipca 1911 archeolog z Uniersytetu Yale, Hiram Bingham pośród gór i dżungli odkrył opustoszałe miasto. Początkowo twierdził, że odkrył Vilcabambę, ostatnią stolicę Inków. Jednak później tę tezę obalono. Odkrywca nazwał miasto Machu Picchu, co w języku keczua oznacza stary szczyt i jest nawiązaniem do Huayana Picchu, młodego szczytu. Peruwiańskie miasto ma powierzchnię 5 km2. Położone, niczym orle gniazdo, na wysokości 2400 m n.p.m. w niedostęonych partiach Andów – z trzech stron otacza je rzeka, Urubamba, z czwartej osłania Huayana Picchu. Do tej pory zagadką pozostaje dlaczego Inkowie zbudowali miasto tak wysoko, odcinając od reszty świata, a tysiąc osób zamieszkujących miasto, skazując na przymusową samowystarczalność. Machu Picchu to miasto pełne zagadek. „Zacząłem zdawać sobie sprawę z tego, że ten mur z przylegającą do niego półokrągłą świątynią… były tak piękne jak najpiękniejszy wytwór kamieniarski świata. Całkowicie zaparło mi dech w piersi” – miał powiedzieć na widok miasta jego odkrywca Hiram Bingham. Po co włożono tak olbrzymi wysiłek, żeby zbudować Machu Picchu? Istnieje teoria, że była to rezydencja Pachacuti, władcy, którego imię w języku keczua znaczy ten, który stworzył świat. Za jego panowania, które trwało 103 lata, Inkowie stali się największą potęgą Ameryki Południowej. Kto jak nie on mógł rzucić wyzwanie Andom i wznieść tutaj swój prywatny azyl, gdzie w rajskich ogrodach, wśród fontann i łaźni, do których doprowadzały wodę akwedukty (a przypomnijmy był to XV w.), mógł cieszyć się spokojem i życiem rodzinnym (a miał dużą rodzinę – ponad 150 dzieci). Inna teoria mówi, że Machu Picchu było sanktuarium, ośrodkiem religijnym, gdzie oddawano cześć bogu słońca, za którego syna uważał się Pachacuti. Świadczyć ma o tym liczba świątyń oraz fakt, że na 100 odkrytych tu szkieletów 80 należało do kobiet. Prawdopodobnie były to dziewice słońca, które służyły kapłanom odpowiedzialnym za kult boga. Tajemnicą jest również to dlaczego wszyscy oni opuścili Machu Picchu zaledwie kilkadziesiąt lat po zamieszkaniu. Kim byli mieszkańcy tego pięknego, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a w 2007 r. uznanego za jeden z siedmiu cudów świata miasta? Warto zadumać się nad minioną cywilizacją stojąc na stromym szczycie Wayna Piccu lub Machu Picchu Peak. Widać stąd całą historyczną osadę: dwieście budynków, wśród nich domy, świątynie, wieże i pałac. Wokół rozciąga się skalisty krajobraz porośnięty wyjątkowo bujną puszczą.

 

Serdecznie zachęcamy do przyjścia na spotkanie i posłuchanie o tajemnicach Parku Narodowego Machu Picchu oraz o tym, jak zarządzać ruchem turystycznym w jednym z siedmiu cudów świata.